Aktualizacja artykułu: 13 października 2026 r. Uzupełniliśmy artykuł o informacje na temat naturalnej potrzeby noszenia i bliskości u niemowląt.

Pierwsze koty za płoty: noszę dziecko w chuście! Miało być wspaniale, ale wcale nie jest. Chusta nie chce się ułożyć. Dziecko zamiast słodko spać, płacze. Trzeba podtrzymywać jego główkę, która leci do tyłu. Ręce nie są wolne, a kręgosłup jednak boli… A przecież wiele mam jest zadowolonych, co więc robię źle?

Karolina, mama malutkiej Gabi, używa chusty od samego początku. Swoje pierwsze doświadczenia wspomina teraz z uśmiechem: „Jak źle dociągniesz chustę, to boli kręgosłup. Bardzo na początku się bałam wiązać, myślałam, że to za trudne. Niektóre dzieci się buntują przy wiązaniu chusty. W lecie jest bardzo gorąco. Jak jest nowa chusta, to bywa za sztywna i trudno dociągnąć. No i babcie w parku palcami pokazują, jak nosisz dziecko w chuście…”

Z łatwością zapominamy, że wszystko, co pierwsze, dla dziecka i rodzica jest małym wyzwaniem. Pierwsza kąpiel, pierwsze karmienie, pierwszy ząbek. Tym wydarzeniom nie raz towarzyszy płacz malucha. I podobnie bywa, kiedy uczymy się wiązania chusty. Dziecko potrzebuje czasu, aby oswoić się z takim sposobem noszenia. Rodzic tym bardziej! Niepewność mamy lub taty jest przez malucha łatwo wyczuwalna, dlatego wydaje nam się, że dzieci płaczą czasem „bez powodu”. Jednak w miarę nabierania szybkości i wprawy, sytuacja zmienia się zupełnie.

Wiemy już, że potrzebny jest czas, cierpliwość i praktyka. Sprawne wiązanie chusty i moment, w którym dziecko może poczuć bicie serca rodzica, to z reguły najlepsze ukojenie.

Czasem jednak płacz nie ustępuje, z prozaicznej przyczyny: dziecko może być głodne, rozdrażnione. Łzy nie oznaczają wcale, że chusta maluszkowi nie odpowiada. Rozpoznawanie potrzeb dziecka przyjdzie z czasem.

Reasumując. Problemem przy oswajaniu dziecka z chustą są przede wszystkim:

• Brak wprawy przy wiązaniu chusty
• Niepewność, strach rodzica
• Nieumiejętność rozpoznania nastroju/potrzeby dziecka
• Konieczność oswojenia z nowością, jaką jest chusta

Trening czyni mistrza, a korzyści płynące z noszenia dziecka w chuście są warte poświęconego czasu. Kiedyś nauczyliśmy się pływać lub jeździć na rowerze. Dlaczego więc nie nauczyć się tak fantastycznej umiejętności, jak noszenie dziecka w chuście?

Jesteśmy noszeniakami – noszenie jest dla człowieka naturalne

Czy wiecie, że określenie „noszeniaki” nie jest przypadkowe? W świecie rodziców i doradców noszenia używa się go, aby podkreślić, że potrzeba bliskości i noszenia nie jest wymysłem współczesnych rodziców. Niemowlę przychodzi na świat całkowicie zależne od dorosłych. Potrzebuje ich opieki, ciepła, dotyku i poczucia bezpieczeństwa.

Ludzkie dzieci przez długi czas potrzebują pomocy opiekunów. Bliskość pomaga rodzicowi odpowiadać na potrzeby malucha, a noszenie może być jednym ze sposobów na zapewnienie tej bliskości. Chusta nie jest jednak magicznym rozwiązaniem na każdy płacz – każde dziecko jest inne i może potrzebować czasu, aby przyzwyczaić się do takiego sposobu noszenia.

Eksperyment z małpkami – dlaczego sama bliskość jest tak ważna?

W latach 50. XX wieku amerykański psycholog Harry Harlow przeprowadził znane, a dziś również krytykowane ze względów etycznych, eksperymenty z udziałem małych małp rezusów. Chciał sprawdzić, jaką rolę w rozwoju młodych odgrywa kontakt z opiekunem.

Małym małpkom zapewniono dostęp do dwóch sztucznych „matek”. Jedna była wykonana z drutu i mogła dostarczać mleko, a druga była pokryta miękkim materiałem, dzięki czemu przypominała w dotyku coś przytulnego. W obserwowanych warunkach małpki spędzały dużo czasu przy miękkiej, materiałowej figurze – także wtedy, gdy pokarm był dostępny przy figurze drucianej.

Eksperyment pokazał, że w przypadku młodych małp znaczenie ma nie tylko samo zaspokojenie głodu, ale również komfort wynikający z kontaktu i poczucia bezpieczeństwa. Potrzeba kontaktu nie sprowadza się więc wyłącznie do jedzenia.

Warto jednak pamiętać, że były to badania na małpach, a nie na ludzkich niemowlętach. Nie dowodzą one bezpośrednio, że każde dziecko musi być noszone w chuście. Pomagają natomiast zrozumieć, dlaczego bliskość i poczucie bezpieczeństwa są ważnymi tematami w rozmowie o opiece nad małymi dziećmi.

Dlatego jeśli Twoje dziecko chce być blisko, nie oznacza to, że je rozpieszczasz albo uczysz złych nawyków. Odpowiadanie na potrzeby niemowlęcia jest częścią opieki nad nim. Możesz nosić je na rękach, przytulać albo – jeśli to wygodne dla Was obojga – skorzystać z chusty.

Co zrobić, gdy dziecko płacze podczas wiązania chusty?

Jeśli maluch płacze, nie zakładaj od razu, że nie lubi chusty. Zatrzymaj się na chwilę i sprawdź, czego może potrzebować.

• Wybierz spokojny moment, kiedy dziecko nie jest bardzo głodne ani przemęczone.
• Nie spiesz się. Na początku możesz ćwiczyć wiązanie bez presji, krok po kroku.
• Sprawdź, czy dziecko jest ułożone wygodnie, a jego drogi oddechowe pozostają drożne i twarz jest widoczna.
• Jeśli płacz nie ustępuje, wyjmij dziecko z chusty i sprawdź, czy nie potrzebuje karmienia, przewinięcia, odpoczynku lub przytulenia.
• Jeżeli masz wątpliwości dotyczące wiązania albo pozycji dziecka, poproś o pomoc doradcę noszenia.

Nie chodzi o to, żeby zmuszać dziecko do noszenia w chuście. Celem jest znalezienie takiego sposobu bliskości, który będzie bezpieczny i komfortowy zarówno dla malucha, jak i dla rodzica.

© 2026 CarryLove.pl